ENGLISH
NEDERLANDS
DEUTSCH
FRANçAIS
VERKOOPPUNTEN
Hoe en welke kruiden te gebruiken.
Algemeen advies verdamper en marihuana.DE VERDAMPER BV.
Dit moet gezien worden als een vorm van fytotherapie, kruiden-geneeskunde. Het kan vooral palliatieve zorg, oftewel verlichting bieden. In veel gevallen verbetert het lichaamsbewustzijn van de patiënt door het gebruik van cannabis, waardoor hij of zij beter rekening kan houden met zijn klachten. Werkzaam o.a. bij:
Voorbeelden van patiënten TOP |
|
|
|
 |
|
|
| Hij heeft al veel meegemaakt in zijn leven, te veel zou je bijna zeggen. De levenservaring die hij heeft
opgedaan wil hij met iedereen, die dat wil delen. Ondanks zijn wankele gezondheid toch steeds
bereid tot een goed advies, maakt Ben tot een man die bewondering en respect afdwingt. En goede
adviezen heeft hij zeker. Over marihuana bijvoorbeeld. Vanuit eigen inmiddels rijke ervaring met zijn
groene medicijn, waarbij hij zijn waarnemingen noteert in een inmiddels tot telefoonboek-formaat
gegroeide agenda, heeft hij menig patiënt geholpen, het leven wat draaglijker te maken. Boven op
het een na kleinste kamertje van zijn huis, naast een lade vol cannabis-varianten doet hij, al
verdampend zijn verhaal. |
| Als kleine jongen uit de Jordaan had hij geen makkelijke jeugd. Voor zijn 15e verjaardag vroeg hij
een monsterboekje en ging varen om thuis te ontvluchten. In Brazilië kwam hij voor het eerst in
aanraking met marihuana. Hij ontdekte dat het goed hielp voor zijn migraine. Sindsdien liet hij de
andere medicijnen, waar hij toch alleen maar beroerder van werd, staan en gebruikte alleen nog af
en toe een lekkere joint. Negen jaar geleden kreeg hij gevoel dat het fout zat in zijn lichaam. De
huisarts en de internist namen zijn klachten niet serieus. Toen er later toch onderzoek gedaan werd
bleek hij kanker te hebben. De uitzaaiingen zaten al in zijn schildklier en zijn longen. De kanker
bleek agressief te zijn en bestraling hielp niet meer. Veel pijnen had en heeft hij in zijn lichaam. De
artsen schreven hem morfine voor. Sindsdien leefde hij maar half, lag alleen maar op de bank en
kwam soms zoals hij het uitdrukt "even aan de oppervlakte". Op een gegeven moment begon hij
vreemde dingen te zien, zoals een nest met hele grote hommels in de woonkamer. Toen is hij naar de
pijnpoli gestapt, want dit kon zo niet langer. De behandelend arts reageerde luchtig "dat ze wel even
een apparaatje tegen de pijn in zijn rug konden zetten", niet wetende dat zijn rug inmiddels ook vol
met uitzaaiingen zat. Ben werd letterlijk misselijk van de ongepaste reactie van de arts en deelde
hem mede "dat hij het hier wel had gezien en met wiet verder ging". Hij rookt het tegenwoordig dag
en nacht in de verdamper. Gezien de hoeveelheden die hij nodig heeft geen overbodige luxe meer,
maar pure noodzaak. Anders zou hij nog sneller door zijn voorraad heen zijn. Ben gebruikt 10
soorten, elk voor een ander doel. Hier volgen wat van zijn waarnemingen. Als hij heel veel pijn heeft
pakt hij White Widow Special. Als er ook sprake is van misselijkheid, doet hij er nog wat polm
bovenop. Polm helpt ook goed tegen zijn darmkrampen. De eerste hit in de verdamper is goed
tegen de misselijkheid, de tweede en derde ronde van dezelfde dosis bewaart hij als pijnstiller. Van
de gewone White Widow wordt hij juist misselijk en als hij migraine heeft kiest hij weer een andere
meer bloemige, lichtere wietsoort. |
| Zijn ervaringen noteert hij om van te leren. Hij is zelf de beste voorschrijver van zijn medicijn. Maar
hij is niet te beroerd om anderen te helpen met advies. Zijn eigen vader die de ziekte van Alzheimer
heeft, verandert na een jointje van een achterdochtige gesloten man in een prettige persoonlijkheid,
die meer communiceert en beter in de omgang wordt. Ook een oudere dame met een lange
geschiedenis van Parkinson, maakte via Ben na een dosis cannabis voor het eerst in jaren mee dat
ze niet meer schudde met haar handen en haar hoofd. Ben heeft ook nog de waardevolle tip voor
alleenwonende bejaarden of mensen in een bejaardentehuis of verzorgingstehuis die roken: gebruik
blauwe rijstevloei. De peuk gaat uit zodra er niet meer aan gezogen wordt en je voorkomt op die
manier brandplekken en risico's. |
| Ben houdt van mensen, maar hij is ook diep door ze teleurgesteld. Samen met zijn vrouw hebben ze
in hun leven naast hun twee eigen dochters zo'n 300 pleegkinderen voor kortere of langere tijd
opgevangen in hun huis. De vele kamertjes in het huis, allemaal zelf getimmerd, zijn een veilige plek
geweest voor kinderen, die thuis niet meer konden aarden. Zo hebben Ben en zijn vrouw de
officiële kinderopvang in hun gemeente menigmaal uit de brand geholpen. Met geduld en begrip
probeerden zij de kinderen vooral beter leren communiceren met hun ouders en respect te tonen.
Het vertrouwen wat hij met de verschoppelingen opbouwde was voor Ben een grote drijfveer. "Ik
begreep hun onmacht. Als je een zelf liefdeloze jeugd hebt gehad weet je wat ze doormaken". Het
was de mooiste tijd van zijn leven en een goede therapie, waarbij hij zijn eigen pijn even kon
vergeten. |
| Nog steeds vindt hij het fijn om anderen te helpen en zijn kennis te delen. Ben neemt zelfs de moeite
om de nieuwe Vaporeizer aan artsen laten zien in het Academisch Medisch Centrum in Leiden. Hij
is inmiddels een waardevol ervaringsdeskundige en specialist op het gebied van cannabis geworden.
De precieze wijze waarop hij het gebruik onderzoekt bij zich zelf levert belangrijke 'know how' op.
Artsen zouden eens bij hem moeten aankloppen. Hij zou ze zo binnen laten. |
| TOP |
 |
|
|
| Als er iemand is die heeft gestreden voor het medicinale gebruik van wiet dan is het Peter Boonman
wel. Onlangs gingen we op zoek bij hem, een jonge vent van 49 jaar met MS. Hij zit in een rolstoel,
en kan alleen nog zijn linkerarm gebruiken. Hij gebruikt marihuana om zijn ziekte nog enigszins
leefbaar te maken. Wij kennen hem al jaren omdat hij een verdamper heeft om zijn marihuana te
inhaleren. Hij gebruikt 7 gram per dag, wat de gemiddelde blower in Nederland hem niet na doet.
Door de verdamper krijgt hij gelukkig niet al die teer naar binnen van 7 gram wiet, want dan had hij
er nu heel anders uitgezien. We troffen hem breed lachend aan in de hal. Hij zag er goed uit en had
een goede kleur op zijn gezicht. In de loop der jaren ben ik wel eens ongerust over hem geweest.
De ziekte MS kent de zogenaamde Schubs, dat zijn terugvallen, waarbij het plotseling veel slechter
gaat met de patiënt en sommige lichaamsfuncties het niet meer doen. Als ik hem dan aan de telefoon
had dacht ik dat hij niet lang meer zou leven, zo down en moe als hij klonk. Het was dus hartstikke
tof om te zien dat het goed met hem ging, ondanks zijn ziekte. |
| Peter is een fervent strijder voor cannabis als medicijn. Hij heeft al vele interviews gegeven en is via
CNN de hele wereld over geweest om bekendheid te geven aan de verlichtende kwaliteiten van
wiet. Hij heeft een lade vol met knipsels over marihuana met betrekking tot het medicinale gebruik
en onderzoek daaromtrent. Binnenkort gaan Engelse wetenschappers onderzoek doen naar het nut
van cannabis met 660 deelnemers. Verwacht wordt dat het verlichting zal geven bij de pijnlijke
spasmes, maar dat het ook de ernst en de hoeveelheid Schubs zal verminderen. |
| Voor iemand met een uitkering is 7 gram wiet per dag natuurlijk niet te betalen! Hij is waarschijnlijk
de enige in Nederland die zijn wiet via de apotheek voor 80% vergoed krijgt van het ziekenfonds.
Daarnaast krijgt hij al jaren elke maand een half ons toegezonden van WillyWortel Coffeeshop uit
Haarlem. Met ons bezoek overhandigden we hem een bloemetje van uitstekende kwaliteit van
Coffeeshop Any Time uit Alkmaar. Dit ging uiteraard meteen de verdamper in en gaf Peter gelijk
een heerlijk gevoel. Spontaan beloofde de eigenaar van de shop sponsor te worden van Peter met 1
gram goede kwaliteit wiet per dag. Dankzij de wiet voelt Peter energie en kracht en heeft een
positieve kijk op zijn leven. Hij vertelt:" Ik was 36 jaar toen ik het kreeg, ik was op dat moment
langeafstandsloper in Suriname. Als ik terugkijk ben ik nu blij met wat ik allemaal gedaan heb in mijn
leven. Ik heb waarschijnlijk meer gedaan dan de meeste mannen van 80 of ouder." Zijn ziekte heeft
de kracht langzamerhand uit zijn lichaam gehaald. Peter kan niet meer slapen omdat zijn limbisch
systeem niet meer werkt. Dat is een deel van de hersenen, wat het geheugen en de emoties
reguleert. Ook werkt zijn blaas minder goed, maar door de marihuana is dit weer verbeterd. |
| Peter verdampt zijn medicijn zo'n 11 tot 12 keer per dag. Hij gebruikt het alleen puur, zonder
tabak. Hij legt uit:"Tabak en wiet werken tegenovergesteld. Als ik wiet puur gebruik dan wordt ik
high, dat geeft mij energie. Als ik het met tabak zou combineren, wordt ik stoned, dat kost mij
energie en dan wordt ik moe en dat wil ik niet". Door het te verdampen is de belasting voor de
longen minimaal en werkt het ook beter omdat de wiet niet verbrandt. Toen we bij hem waren
hebben we meteen zijn verdamper even schoongemaakt. Je kon goed zien dat 7 gram per dag
doorheen gaat. Een paar dagen na ons bezoek spraken we hem per telefoon en vertelde hij dat het
verdampen sinds onze komst weer een heel nieuwe ervaring is geworden. De extra goede wiet en
een schone pijp deden elke keer weer opnieuw een klein wondertje voor hem. Dan weet je weer
waarvoor je het allemaal doet, nietwaar? |
| TOP |
 |
|
|
| Geboren en getogen Rotterdammers zijn het, meneer en mevrouw van Hoorn. Wonend in een
appartementje aan de Maas ontdekken ze op 68 en 69 jarige leeftijd dat cannabis hun klachten
aanzienlijk verbetert. Zij heeft ontstekingsreuma en hij glaucoom. Het verhaal begon zoals we vaker
meemaken dat iemand hen attendeert op de medicinale werking van marihuana. Mevrouw gebruikte
morfine tegen de pijn maar ze kreeg er maagklachten van en kon niet meer slapen. Ze wilde wat
anders, want zo ging het niet goed. Het echtpaar met een christelijke achtergrond had geen positieve
ideeën over drugs. Ze associeerden cannabis met junks en spuiten. In een stad als Rotterdam
worden ze regelmatig geconfronteerd met dit beeld. Nadat hen verteld was dat cannabis niet
verslavend is werd er een verdamper voor ze geregeld om het toch te gaan proberen. Jan van de
HG-shop in Dordrecht kwam hem persoonlijk brengen en demonstreren. Meteen al tijdens de
eerste proef merkte mevrouw dat de kramp in haar benen vrij snel verdween. Het boek "Marihuana
de verboden medicijn" van Grinspoon en Bakalar wat Jan ter informatie had meegenomen, werd
gretig gelezen door het echtpaar en gaf hen een realistischer beeld van marihuana. Meneer las in dit
boek dat marihuana ook werkzaam zou zijn bij glaucoom. Al jaren lijdt hij aan deze oogziekte, sinds
hij vroeger ontstekingen aan zijn ogen heeft gehad. De oogboldruk liep dusdanig hoog op, dat hij
zelfs bijna blind was. Al jaren moet hij druppelen om de ziekte onder controle te houden. Zodoende
ging hij samen met zijn vrouw marihuana gebruiken om te onderzoeken of het ook soelaas kon
bieden voor zijn probleem. Na een tijdje merkte hij dat hij beter ging zien en de kleine lettertjes ook
zonder loep kon lezen. Tijdens een periodieke controle bij de oogarts van het ziekenhuis in
Schiedam, had hij vooraf niets verteld over zijn cannabisgebruik. De specialist onderzocht zijn ogen
tijdens het consult verschillende keren opnieuw en vroeg wat er gebeurd was. "Nou dokter",
antwoordde meneer van Hoorn, "ik gebruik marihuana"! "Gewoon mee door gaan!", was het
antwoord van de oogarts. Meneer gebruikt het nu al bijna een jaar en merkt dat het zicht steeds
beter wordt. Hij kan nu ook zonder bril naar de tv kijken en verwacht dat de sterkte van zijn glazen
binnenkort moet worden aangepast. Het enthousiasme over hun plantaardige medicijn deelt het
echtpaar sindsdien met iedereen. De wijkagent die af en toe op bezoek komt vond dat meneer
helderder uit zijn ogen keek en zei voor de grap dat ze maar moesten gaan kweken in hun
slaapkamer. En de dominee had ook geen bezwaren toen zij vertelden dat ze zoveel baat hebben bij
het gebruik van de nog immer verboden plant. Meneer hoeft niet meer naar de coffeeshop alwaar
hij 2 keer met lege handen vandaan kwam omdat men er geen medicinale marihuana verkocht. Jan
uit Dordrecht heeft een tijdje gezorgd dat ze voldoende medicijnen in huis hadden. Na inmiddels een
paar via de post weggeraakte zendingen gaat meneer nu ook regelmatig naar PMM in Rotterdam
voor een nieuwe dosis. |
| Dat het leven verrassingen kan bieden op elke leeftijd is een feit. Als je bijna 70 bent en dan voor
het eerst marihuana gaat proberen overkomt niet veel mensen. Maar dat je de inzendingen van de
Dordtse buitenwiet-cup te beoordelen krijgt is wel helemaal bijzonder. Op verzoek van Jan
probeerde het echtpaar de inzendingen van deze prijsvraag. Uit totaal 16 inzendingen kozen meneer
en mevrouw van Hoorn feilloos twee winnaars, die eerder aangewezen werden door een ervaren 4-koppige jury in Dordrecht. Voor mensen die net sinds een jaar marihuana hebben leren kennen en
gebruiken is dat een opvallend resultaat. Dat wijsheid met de jaren komt blijkt hier wel weer uit. |
| TOP |
 |
|
|
| In onze regio praktiseert een huisarts die de voordelen van cannabis heeft ontdekt voor zijn
patiënten. Vooral mensen met veel pijn, die op zware pijnstillende medicatie zitten, wil hij nog wel
eens naar ons toe sturen om te kijken of cannabis in de verdamper enige verlichting aan hen kan
bieden. Tenslotte is cannabis als kruidentherapie een stuk lichter en minder belastend voor lichaam
en geest dan bijvoorbeeld morfinepreparaten, die een verslavende werking hebben en zelfs in hoge
doses soms nog onvoldoende de pijn kunnen verlichten. |
| Zo belde een inmiddels goede vriendin een aantal jaar geleden om de verdamper uit te proberen. Zij
had haar huisarts ingelicht over het positieve effect wat cannabis op haar pijnklachten had. Ze rookte
wel al eens een stickie, maar wilde perse niet meer aan de tabak beginnen, daar ze die na 37 jaar
gerookt te hebben uit haar leven had weten te bannen. Een nicotine-verslaving die uiteindelijk tot een
formaat van 1 pakje zware shag per dag was gegroeid had haar de stem van een zware bariton
gegeven waar Ivan Rebrov jaloers op zou zijn geweest. De huisarts verwees haar door naar De
Verdamper en zodoende kwam ze bij ons. |
| Haar pijnklachten zijn zo'n 20 jaar geleden begonnen na de val van een paard, waarbij een tussen
wervel brak. Na het ongeluk kon zij haar beroep als beeldhouwster nog maar moeilijk uitoefenen.
Het is een zwaar vak en vergt veel lichamelijke kracht en inspanning. In de loop der jaren sleten ook
andere wervels door het zware werk en namen de pijnen toe. Steeds meer medicijnen moest ze
gaan gebruiken om haar ziel en zaligheid, wat het beeldhouwen voor haar betekent, te kunnen
blijven uitoefenen. Totdat ze op een dag bij een vriendin een stickie kreeg aangeboden. Toen was ze
net gestopt met roken, nadat ze haar stem volledig kwijt was geraakt tijdens een toespraak. Die
paar haaltjes van de joint betekende een ommekeer in haar leven. De ontspanning die ze voelde in
haar lichaam, was voor haar een openbaring. Ze is toen begonnen met waterpijpjes, maar ging
uiteindelijk naar de huisarts om haar probleem voor te leggen dat ze niet meer wilde roken, maar wel
het effect van de cannabis wilde hebben. Cannabis in de verdamper betekent voor haar dat ze weer
een deel van haar leven terug heeft. Onafscheidelijk van elkaar gaat hij ook mee op vakantie in een
asperge-pan. In het keukenkastje van camper-van heeft hij een vaste plek, zodat het nu een
"damper-van" is geworden. |
| Ze hoeft geen medicijnen meer te gebruiken. Dankzij de cannabis vindt ze rust om een paar
versnellingen terug te gaan en beter te kunnen ontspannen. Het haalt de scherpe kanten van de
spanning af en daarmee van de pijn. Het helpt haar om in een, zoals ze het noemt 'meditatieve staat'
te komen. Over haar zelf zegt ze dat ze een driftkikker is met weinig geduld: "Ik ben een vechtend
knokkend wijf. Door de uitwerking van de wiet kom ik dichter bij mezelf en laat ik me minder
opfokken door de maatschappij. Ik wordt milder en zachter van" |
| Beeldhouwen doet ze zelf nu niet meer. Haar lichaam heeft haar de grenzen aangegeven. Het
gevecht met zichzelf is ten einde gekomen. In plaats daarvan komt er een tevredenheid nu ze haar
kennis door kan geven aan haar studenten in haar eigen atelier. Met haar gedrevenheid en passie
weet ze de liefde en vaardigheden van haar vak aan hen over te dragen. Er is nu een tijd gekomen
dat ze daarvan gaat genieten. En genieten dat kan ze, met volle teugen, ook van de verdamper. |
| TOP |
 |
|
|
| Jarenlang heeft Frans als ingenieur met landbouw-bestrijdingsmiddelen gewerkt, tegenwoordig
"gewasbescherming" genoemd. In ruimtes waar 30 to 50 kilo chemicaliën stonden uit te dampen,
werkte en ademde hij dag in dag uit. Nu is zijn zenuwstelsel aangetast en zeggen de doktoren, dat ze
er niks aan kunnen doen, als ze tenminste eerlijk zijn. Of ze raden pillen aan die voor heel andere
ziektes bedoeld zijn, zoals Parkinson. Gelukkig is er dan nog marihuana, die hem in zijn leven helpt,
zoals een arts het verwoordt, "de boel op orde te krijgen. |
| Het was een veelzijdige baan vol uitdagingen. Hij deed zijn werk graag. Ging veel naar het
buitenland om klimaatstudies te doen voor de plantenteelt. Specialiseerde zich in plantenziekten en
maakte testprogramma's voor bestrijdingsmiddelen. Gedurende 15 jaar deed hij proeven in
laboratoria en in kassen. De gifstoffen werden tijdens experimenten, zoals dat heet "gespoten,
gerookt en gedampt". Er werd in die ruimtes nauwelijks afgezogen en de lucht was vaak om te
snijden. Een arts die onderzoek deed naar arbeidsomstandigheden zei dat hij niet meer binnen wilde
komen in de ruimte waar Frans werkte. Hij heeft bij zijn superieuren van alles geprobeerd om de
werkomstandigheden te verbeteren, maar tevergeefs. Op hoger nivo was men ervan overtuigd dat
"zij het wel beter wisten". Aanvankelijk was er ook geen medische keuring in het bedrijf. Later nam
de Rijksgeneeskundige Dienst, die echter geen deskundigheid op het gebied van
bestrijdingsmiddelen in huis had, deze taak op zich. Frans' bloedbeeld was afwijkend en hij bleek
longemfyseem te hebben. Zodoende kwam hij in de medische molen terecht. Een neuroloog zei dat
zijn zenuwstelsel aangetast was, maar "dat er verder niks met hem aan de hand was". Toentertijd
werd het verband met bestrijdingsmiddelen niet toegegeven. |
| Na 10 jaar begon hij 's nachts last van onrustige benen te krijgen. Ook vreemde dingen zoals koude
voeten na het sporten en plotselinge pijnen voegde zich bij de rij van onverklaarbare symptomen.
Ondertussen bleef Frans werken in de giftige dampen. Stond tussendoor ook nog eens bloot aan
dampen die vrijkwamen tijdens een bedrijfsongeval toen een vat met kwik explodeerde en kreeg
daarop bulten en huiduitslag. Het klachtenbeeld breidde zich uit met blokkades in de beweging van
handen en voeten. Dan bleef plotseling zijn voet hangen of schoot zijn hand in een kramp en moest
hij zijn penseel laten vallen. Hij werd van de ene naar de andere dokter gestuurd, om elke keer te
horen dat ze "niet zoveel voor hem konden doen". Als hij tegenwoordig bij een dokter komt is het
eerste wat ze zeggen:"Ja, maar meneer U heeft met bestrijdingsmiddelen gewerkt! Ik kan U
Parkinson-tabletten geven en anders kunt U gaan". Dit vind hij nog de grootste klapper, omdat hij
zelf altijd overtuigd is geweest van het oorzakelijk verband met de gifstoffen en dit ook aangegeven
heeft bij de artsen. Op een informatie-avond van de MS-vereniging hoorde hij over marihuana. Dat
wilde hij wel proberen omdat zijn symptomen aan MS deden denken en er niet veel andere
oplossingen meer over waren om zijn pijnen te bestrijden. Ook zijn homeopathisch arts raadde hem
aan het te proberen. Hij gebruikt het nu in plaats van tranquillizers. Soms heeft hij een aanval waarbij
hij zo ziek is dat hij niks binnen kan houden en veel pijn heeft. Marihuana coupeert zijn aanvallen in
ongeveer 3 kwartier en maakt hem minder ziek In zo'n crisis verliest hij 3 tot 4 kilo en kan ie totaal
niks. Dan kost het hem ontzettend veel energie om zijn geest wakker te houden. Nu mediteert hij
dagelijks en volgt lessen filosofie. De chaos en de grilligheid van zijn ziekte weet hij met deze
spirituele levenswijze te hanteren. Marihuana helpt hem daarbij zichzelf van een afstand te bekijken:
een perfectionist die graag hard werkt en in de belangstelling staat. De teleurstelling blijft natuurlijk in
de wijze waarop er met hem in het verleden is omgesprongen, maar hij kan zijn situatie nu
aanvaarden; hij hoeft geen oppositie meer te voeren. Het is goed zoals het nu is. (naam is fictief). |
| TOP |
 |
|
|
| De meeste patienten die we ontmoeten laten wel een diepe indruk achter, maar Sandra is iemand die
we helemaal niet snel zullen vergeten. Als je al 20 jaar weet dat je kanker hebt en op sterven na
dood bent geweest en dan toch nog zo'n gezellig mens kan zijn, bij wie je je eigenlijk gewoon op
visite waant i.p.v. op werk-bezoek, dan heb je daar toch veel bewondering voor. |
| In 1981 op 34 jarige leeftijd begon de ellende met de ontdekking van baarmoederhalskanker.
Nadat alles weg geopereerd was, werd ze genezen verklaard. Helaas bleek 2 jaar later deze
diagnose van de behandelende artsen te optimistisch: de kanker had zich voortgezet in de nieren.
Een moeilijk periode begon met wel liefst 68 chemo-kuren in een tijdspanne van 2 jaar. Haar
kinderen zeggen over toen:"Ze sprak wel, maar ze was er niet". Deze periode is voor haar een
blanco pagina, de komst van 2 kleinkinderen heeft ze niet bewust mee kunnen maken. Als je haar dit
hoort vertellen geloof je bijna je oren niet. Hoe kan het dat een mens 76 pillen per dag moet
innemen tot ie er zo ziek van wordt dat ie bijna overlijdt aan een medicijnvergiftiging?! De artsen en
specialisten bleken langs elkaar heen te werken en medicijnen voor te schrijven die bij Sandra tot
bloedingen leidden uit alle lichaamsopeningen. Omdat haar nieren nog maar 25% functie hadden
door de kanker kon het lichaam nooit alle gifstoffen afvoeren en gaf haar lijf het bijna op. Ook
morfine was inmiddels een niet weg te denken gang in het dagelijkse pillen-menu. Het lukte haar
uiteindelijk om daarvan af te kicken en op minder zware pijnmedicatie redelijk de dag en nacht door
te komen. Toen ontmoette ze een reuma-patiënt die haar vertelde dat hij met marihuana was
begonnen. Zijn handen stonden krom en hij kon ze bijna niet meer gebruiken. Na een tijdje viel het
haar op dat zijn handen veel rechter kwamen te staan en dat ze weer beter functioneerden. Dit was
voor haar aanleiding om het ook te gaan proberen met marihuana. In de vorm van thee gebruikt ze
het inmiddels zo'n 3 jaar. Het helpt haar redelijk bij het verzachten van de pijn. Via een tante van
ons hoorde ze over de verdamper en zo kruisten onze wegen elkaar. Het gebruik ervan bevalt haar
erg goed: "het werkt sneller dan de thee en het is niet zo vies", aldus Sandra. Ook het feit dat haar
nieren beperkt werken maakt dat het inhaleren van damp beter voor haar is dan het innemen van
vocht. Als je al weinig kan drinken kun je beter iets lekkers nemen. Ze gaat 2 maal per week naar
het ziekenhuis om vocht af te laten voeren via een canule en hoeft nog net niet aan de dialyse. |
| Gelukkig kan ze een redelijk zelfstandig leven leiden in haar eigen huis met behulp van de thuiszorg
en haar kinderen. "Het is wel eens vermoeiend om de vele verschillende thuiszorg-hulpen elke keer
opnieuw te moeten uitleggen waar alles in huis staat maar ze kunnen je soms ook enorm aan het
lachen maken", aldus Sandra. Zo vertelde ze dat ze eens een vrouw uit Columbia had, die op een
ochtend haar hoogpolige tapijt in de bijkeuken met een grasmaaier te lijf ging en daar mooie cirkels
in te voorschijn toverde. Ondanks dat ze zich op dat moment doodziek voelde moest ze er
verschrikkelijk om lachen. Haar gevoel voor humor en haar kleinkinderen zijn voor haar het beste
medicijn, zegt ze. Haar kinderen vragen haar regelmatig mee op vakantie, waar ze erg van geniet.
Met deze geneugten des levens en de marihuana maakt ze er het beste van en kan ze van het leven
genieten. "Het is moeilijk als de mensen je niet serieus nemen en ik elke keer opnieuw moet
uitleggen over mijn ziekte en mijn gebruik van marihuana, maar ik doe wat het beste is voor mezelf,
wat ze er ook van vinden!" (Naam is fictief) |
| TOP |
 |
|
|
| Als je 24 jaar bent en je na een ernstig ongeluk in een rolstoel belandt, moet je toch van goede huize
komen, om weer wat van het leven te kunnen maken. Thijs is daar keihard voor aan het werk. Zijn
vrouw die gelukkig net voordat hij verlamd raakte zwanger werd, is daarin zijn grote steun en
toeverlaat. Het verhaal van een menselijke ramp ergens in de kop van Noord Holland. |
| Het is een mooie zonnige dag als ik naar ze toe fiets. Veel mensen maken een wandeling op hun vrije
dag. Voor Thijs is fietsen niet meer weg gelegd en een wandeling is ook verleden tijd. Zeven
maanden geleden knalde hij met zijn fiets achterop een busje, dat onverwachts op de weg stil was
komen te staan. Door de klap brak zijn nek en dit resulteerde in een hoge dwarslaesie. Een groot
deel van zijn lichaam functioneert niet goed meer. Doordat zijn bovenste longspieren verlamd zijn
geraakt heeft hij moeten leren ademen met zijn middenrif. De revalidatie van een dergelijke ongeluk
duurt normaal gesproken anderhalf jaar. Thijs heeft in tijd van 6 maanden zijn periode voltooid. Dit
dankzij zijn grote inzet en motivatie. Tijdens zijn revalidatie heeft hij keihard geknokt voor zo goed
mogelijk herstel van zijn lichaam. Marihuana heeft Thijs waarschijnlijk ook geholpen met een sneller
herstel, omdat hij minder opgehouden werd door complicaties, zoals blaasontstekingen, die in zijn
situatie nogal eens voorkomen. Vooral de spier-ontspannende werking van de wiet zorgt ervoor dat
zijn blaas beter ontspant en zich daardoor beter kan legen, wat de kans op infecties vermindert.
Bewegingen die je lichaam normaal doet onder invloed van je wil, gingen na het ongeluk in Thijs'
lichaam een eigen leven leiden. De spasmes worden verzacht na het gebruik van wat marihuana en
kan hij op die manier vrij goed hanteren. Na een joint kan hij zelfs weer wat voelen stromen in zijn
benen. Omdat hij 1 liter minder over zijn longinhoud kan beschikken, gebruikt hij ook een
verdamper. De lichte damp komt wat zachter aan en ontziet zijn luchtwegen. Zijn vrouw helpt hem
met het vullen van het glazen wietkopje. Zelf kan hij de knop bedienen en hem aanzetten. Zijn armen
kan hij nog beperkt gebruiken en zijn vingerfunctie is voor een groot deel weg. Een joint draaien lukt
hem zelf nog niet, maar een aansteker kan hij met 2 handen wel bedienen. Aan zijn gezicht kun je
zien dat hij het zwaar heeft gehad en nog steeds heeft. Desondanks alles gaat hij niet bij de pakken
neer zitten. "Zonder zijn vrouw had hij het niet gered", zegt hij. Pas drie weken geleden zijn ze met
elkaar getrouwd. Haar groeiende buik met daarin hun kind vormt het lichtpunt van de nabije
toekomst van het kersverse paar. Thijs hoeft niet meer in het revalidatie-centrum te verblijven, zodat
ze de laatste loodjes van de zwangerschap samen kunnen dragen. Ze zijn blij dat ze bij elkaar
kunnen zijn als hun kind geboren wordt. In de woonkamer hangt boven zijn verdamper een poster
aan de muur van een dolfijn met daaronder de spreuk: "Leef iedere nieuwe dag als de eerste van de
rest van je leven". Hij hing er al voor het ongeluk, maar heeft nu een diepere betekenis gekregen.
Voor Thijs is het een lijfspreuk die hij elke dag opnieuw weer probeert waar te maken. |
| TOP |
 |
|
|
| Dat zegt Freek als hij het heeft over marihuana. Hij gebruikt het al jaren voor zijn ziekte. Eerst in de
vorm van thee, nu met behulp van een verdamper. Freek is 58 jaar en heeft al 24 jaar MS. Twee
keer per dag vult hij een zak met damp en al in- en uitademend aan de zak dient hij zichzelf het
middel toe wat, zoals hij het verwoordt "zijn leven een stuk draaglijker maakt". |
| Het begon bijna een kwart eeuw geleden toen hij de hele dag het gevoel kreeg dat zijn benen
sliepen. Na vele onderzoeken werd zijn vermoeden bevestigd. De dokter noemde het een
demyeliniserend proces. Thuisgekomen zocht hij het woord op in het woordenboek en hij begreep
dat zijn zenuwen waren aangetast. Het zit bij hem vooral in het ruggenmerg. Er was in die tijd nog
geen echt antwoord op deze ziekte. Een chemokuur was wat ze hem konden aanbieden als laatste
middel. Hij wilde alles aanpakken dus onderging hij de kuur. Hij werd kaal en ziek van de chemo.
Het hielp niet, evenmin als alternatieve therapieën. Hij heeft ook nog mee gedaan aan een
dubbelblind onderzoek. Dan weet je niet of je in de groep zit die wel of niet het te onderzoeken
nieuwe medicijn krijgt toegediend. "Nou ik wist wel zeker dat ik het kreeg", zegt Freek,. "Ik kreeg
hoofdpijn en werd duizelig. Verder deed het niet veel". In de loop van de jaren ging hij moeilijker
lopen. Na de wandelstok kwamen de krukken. Nu zit hij al weer 15 jaar in een rolstoel. Als hij 's
ochtends wakker wordt schieten zijn benen in een spasme. Het is dan een hele toer om van zijn bed
in de rolstoel te komen. Het zelfde geldt voor 's avonds als hij naar bed gaat. Als hij dan vooraf wat
marihuana heeft gedampt is ie minder angstig tijdens die voor hem toch wel acrobatische toer. Dat
dit geen inbeelding is wordt bevestigd door een stukje wat hij uit de krant heeft geknipt en aan ons
geeft. Daarin staat dat uit onderzoek blijkt dat angsten door cannabis kunnen verdwijnen. Volgens
het artikel kregen muizen tijdens een experiment een schok na het horen van een bepaalde toon. Bij
gezonde muizen verdween de angst als ze de toon een aantal keren hoorden zonder dat de schok
volgde. Het bleek dat als bij muizen een receptor in de hersenen waarop cannabisachtige stoffen
aangrijpen werd geblokkeerd, dat deze muizen angstig bleven na het horen van het geluid, ondanks
dat er geen schok meer volgde. |
| Tegenwoordig gaat Freek 2 keer per jaar naar de neuroloog voor een praatje. Er is op dit moment
nog steeds geen goede behandeling mogelijk voor deze slopende ziekte. Tijdens ons gesprek gaat
zijn telefoon. Hij vist hem handig uit de tas die aan zijn rolstoel hangt. Het is zijn vriendin die belt, "ze
is pissig", zegt hij. Ondanks zijn ziekte leidt hij een actief leven, tekent en schildert, gaat elke week
naar yoga en klaverjast met een groep vrienden. "Ik moet altijd wat doen", zegt hij, ondertussen een
zak met damp leegzuigend. "Ik houdt van mensen om me heen. Ik begrijp niet waarom ze zo
spastisch doen over marihuana. Ik slaap er prima op en voel me er prettiger bij. Mijn spieren
worden soepeler en ik voel me beter in mijn hoofd. Ik kan beter relativeren en denk wat
makkelijker over mijn problemen". Freek wil aan alle kanten meewerken om de medicinale
kwaliteiten van marihuana meer bekendheid te geven. Hij speelt o.a. een belangrijke rol in een
videoclip over de marihuana-verdamper op een promotie-videoband van de gemeente
Heerhugowaard. Deze clip is ook te bekijken op www.de-verdamper.nl. |
| TOP |
 |
|
|
| From: N. (een patient die de verdamper gebruikt) To: "De Verdamper" <evert@de-verdamper.nl> Hoi Evert, Even een mailtje om je op de hoogte te stellen van de gang van zaken. Ik ben nog erg aan het experimenteren en ben wisselend van mening over de resultaten. Op het moment gebruik ik de verdamper helemaal niet, want ik zit even met een vervelende verkoudheid, de marihuana heeft daarbij een paar keer geholpen, want ik had het benauwd en kreeg een paar uur meer lucht, had ik niet verwacht, maar werkt wel. Ik heb nu codeine en een verstuiver met spul, waar iets inzit waarop ik heftig reageer en het lijkt of ik af en toe high ben, om mijn bronchien open moet zetten of zo. Het lijkt me niet verstandig om dan ook nog marihuana te gebruiken, want wordt het denk allemaal teveel. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik nog geen echte regelmaat heb gevonden in het gebruik van de verdamper. Voor het grootste gedeelte komt dat omdat ik het erg vervelend vind dat ik het apparaat niet zelf kan bedienen. Tot nu is er niemand van de hulpen die me niet wil helpen, maar een heleboel vinden het echt vies en er is een persoon die meteen begint te hoesten als het doosje opengaat en die heeft er een hele tijd last van als ze me geholpen heeft. Ik hoop dus echt dat het je lukt om een manier te vinden dat ik het wel zelf kan. Ik hoor het graag. En hoe vaker ik het gebruik, hoe meer ik er van wil weten. Er is nog teveel wat ik niet snap en waarover ik meer informatie wil hebben. Ik hoor je al bijna zeggen niet teveel denken maar gewoon proberen. Voor een beetje lukt me dat wel, maar zo zit ik niet helemaal in elkaar en ik wil graag veel weten voor ik ergens aan begin. Ik zal eerst even een paar ervaringen opschrijven en wie weet kan je me dan verder helpen. Voor ik verder ga, ik hoop dat je uit het voorstukje heb begrepen dat ik het apparaat graag wil kopen. Ik vind het nog niet zaligmakend, maar merk er genoeg van dat ik het in ieder geval een goede ondersteuning vind bij de oplossing van mijn pijnprobleem. De dingen die iedere keer terugkomen als ik de verdamper gebruik. Na een paar minuten krijg ik het warm en voel ik mijn hart sneller kloppen. Een stapje verder voel ik net alsof ik minder controle over mijn spieren krijg en moet ik moeite doen met het pakken en vasthouden van dingen. Op zich logisch, maar ik weet niet in hoe verre ik dat prettig vind. Het lijkt er meestal op dat het aan de pijn niets af doet, tot ik op een gegeven moment weer veel meer pijn ervaar en dan heb ik "hé het heeft gewerkt!". Voor het naar bed gaan vind ik het prettig, want ik val een stuk ontspannender van in slaap. Ik ben er voor mijn gevoel nog lang niet uit, maar een beginnetje is gemaakt. Wat ook iedere keer terugkomt is dat mijn zintuigen op scherp staan, ik hoor meer, zie meer en proef en voel meer, vooral de contrasten tussen dingen zijn dan groter. Maar dat zijn alleen maar grappige bijkomstigheden, daarvoor ben ik er niet aan begonnen. Ik heb van jou begrepen dat er veel verschillende soorten marihuana zijn die allemaal een verschillende uitwerking hebben. Ik zou hier graag meer over te weten willen komen, heb jij misschien een paar tips over literatuur of mensen waar ik dingen kan opzoeken/vragen. Mocht ik niet alleen gebruik willen maken van de marihuana waar ik via de apotheek aan kan komen, weet jij misschien hier bij mij in de buurt een adres waar ik ook marihuana kan kopen. Ik heb nog voldoende van wat jij mij gegeven hebt, maar ik wil gewoon zoveel mogelijk informatie verzamelen. Zo een heleboel dingen en vragen. Nog eentje en dan kap ik ermee en hoop ik snel weer iets van je te horen. Hoe gaan we het aanpakken dat ik deze verdamper van je koop en misschien daarna een vervolgverhaal met een verdamper die ik zelf kan bedienen. Ik hoor het wel, tot gauw Groetjes N. |
| TOP |